خوب فهمیدم ... این روزها خیلی خوب فهمیدم ...
ولی خدا تنها و فریاد هل من ناصر ،
شش ماهه در دست و تیر و گلو ،
علم و دست و سر و مشک و چشم ،
مرد و ریسمان و دست بسته ،
زن و تازیانه و در و آتش و پهلوی شکسته ،
خیمه و گوشواره و خون و سر و کعب نی و دختری تنها ، سه ساله ...
تکبیر و سر بریده و تکبیر و غارت و تکبیر و سنگ و تکبیر ...
یا لیتنا کنا معک !
مگر نه اینکه آنان که در راه خدا کشته شدند زنده اند ؟ امروز یار حسین باش ....
والله العظیم ، حسین (ع) هنوز هم تشنه یار است ...
پهلوی مادرمان هنوز شکسته است ...
علم علمدار هنوز در اهتزار است ...

*خدایا خودت یاور رهبر و یاور احمدی باش ...
*حسین من ، بیا و این دل شکسته را بخر ...